zondag 31 augustus 2008

Led Zeppelin Tribute Band @ The DTE

" And as we wind on down the road
Our shadows taller than our soul
There walks a lady we all know
Who shines white light and wants to show
How everything still turns to gold
And if you listen very hard
The tune will come to you at last
When all are one and one is all
To be a rock and not to roll
Woe oh oh oh oh oh
And she's buying a stairway to heaven " - Led Zeppelin : Stairway To Heaven



Hey allemaal,

Het is vandaag zondag, morgen is het hier Labor Day ( feestdag ) en dinsdag begint de school. Ik kijk er keihard naar uit! Ik ga proberen om daar zo snel mogelijk iets over te schrijven want het zal zonder twijfel helemaal anders zijn als in Belgie!

Het feestje vrijdagavond was superleuk. Typisch Amerikaans, op een boerderij met een groot vuur en een grote truck met een nog grotere muziekinstallatie. 't Was bij een keirijk boerenmeisje waarvan de ouders bijna elk akker in Brown City bezaten en je kon het echt wel zien dat het 'rich folks' waren. Er was veel volk van mijn jaar ( allemaal seniors ) en er hing weer een zalige relaxte sfeer. Ik leerde veel mensen kennen en mijn GSM was ineens weer 5 nummers rijker, joepie! 't Was een leuke boel.

Het hoogtepunt van mijn weekend kwam echter gisterenavond. Mijn gastmama Tina had een tijdje geleden als verrassing tickets gekocht voor een concert van een ' Led Zeppelin Tribute Band '. Omdat mijn gastouders zelf niet konden gaan ben ik met Lisa ( mama van Steven ), Steven en Jake ( vriend van Steven ) geweest. Ik kende maar twee liedjes van Led Zeppelin maar ik was content dat ik kon gaan, het was een zalige ervaring. Het concert zelf vond plaats in de " DTE Energy Music Hall ". Dit was een soort amfitheater waar je buiten op een heuvel kon zitten in openlucht. Het podium bevond zich in een soort paviljoen waar stoeltjes waren voor mensen die de duurdere tickets konden bemachtigen. Er hadden eerder al topartiesten opgetreden ( Jack Johnson, Counting Crows, The Police,...) en het concert zelf was heel goed. De kans is groot dat we daar volgende maand naar Lynyrd Skynyrd gaan kijken ( Sweet Home Alabama ).





Nu is het rustig, elke zondag is hier heilig en dat mag wel want het is al de hele week druk druk druk geweest. Mis jullie allemaal!

X,
Pieter

vrijdag 29 augustus 2008

Hanging Out

"Strangers are just friends waiting to happen." - Steve Klaka


Hey allemaal,

Sinds de laatste post is hier weer vanalles gebeurd. Dinsdag ben ik met Steven door de bossen gaan rijden. De natuur is hier echt wondermooi. Je hebt hier bossen, meren, moerassen, stranden, noem maar op. Normaal gingen we gaan vissen maar Steven vond zijn vislijnen niet dus zijn we wat gaan rijden en dat was super. Eerst zijn we naar Imlay City gereden, het dichtstbijzijnde echte stadje op 20 kilometer van huis waar zijn mama werkt in een Mexicaans restaurant. Toen we binnenkwamen liet ze direct iets van eten klaarmaken en twas echt authentiek Mexicaans wat daar bereid werd, zaaaaaalig lekker. Ik heb hier al de meest zotte dingen gegeten.

Daarna zijn we naar Steven's 'bullriding farm' gereden waar hij mij keiveel heeft geleerd over hoe dat allemaal ineen zit. Die gast is zo gemaan slim, das ni te geloven. We kwamen aan op die boerderij en hij vroeg mij of ik wou weten hoe alles er werkte. Voorbeeld : Hoe ze de shit van de koeien opkuisen : Ze scheppen alles in een soort goot naast de stal, dan zetten ze een waterpomp open en die goot wordt dan een soort 'conveyor belt' voor al de uitwerpselen ( je kan het vergelijken met een soort band waarop de bagage rondgaat op de luchthaven ) en zo wordt alles naar buiten geleid op een grote hoop. Hij vertelde ook van die kleine dingen: vb. dat er een bepaalde hoeveelheid water aan de modder moest worden toegevoegd voor bullriding-wedstrijden omdat die stieren anders hun gewrichten naar de knoppen helpen. Ik weet niet of jullie dat allemaal interessant vinden maar ik vond het superleuk om te weten hoe dat allemaal in elkaar stak. Ik leer hier dingen die ik in Belgie nooit van mijn leven zou leren.

( Steven )

Voor de rest ben ik ook nog met hem, zijn mama en zijn stiefpapa Marty naar Batman : The Dark Night gaan kijken. Supergoeie film, de Joker werd enorm goed gespeeld door Heath Ledger. Ze zouden hem een Oscar moeten geven, ook al is hij ondertussen gestorven.


Daarna zijn we nog naar Applebee's gegaan, een soort van taverne, supergezellig en hebben we daar nog een hapje gegeten. Ik voel me echt supergoed bij die mensen. Zijn stiefpapa Marty is nu trucker ( tis niet zo nen dikke Amerikaanse trucker die je je nu waarschijnlijk voorstelt ) en heeft 8 jaar in Duitsland gewoond. Ik kan goed met hem praten over Europese dingen, zoals de gewoontes,enz.. Zijn mama heeft Steven en zijn broer helemaal op haar eentje opgevoed en is een sterke, supervriendelijke madam. Er gaat een hele historie aan vooraf maar dat is wat lang om te vertellen.

De Amerikaanse jongeren hier zijn heel vriendelijk, ze komen vaak langs en ik krijg hier voor elk feestje een uitnodiging. De vriendschappen zijn natuurlijk nog allemaal oppervlakkig en ik ken nog niemand echt goed. Toch klikt het steeengoe met Steven, waarschijnlijk omdat we veel rondhangen en hij mij altijd belt om iets te doen als hij zich verveelt. Hij is waarschijnlijk blij dat hij eens iemand leert kennen van Europa die andere visies heeft dan de standaard Amerikaan. Ik heb al veel samen gedaan met hem en zijn lief Jesse ( keilief meisje en knap, woont op een boerderij in the middle of nowhere echt onbegrijpelijk :-)), tis echt een zalig koppel, heel open-minded. Morgen ga ik met Jesse, Steven en zijn mama naar een concert van een ' Led Zeppelin Tribute Band' en daar kijk ik nu al naar uit. Gisteren ben ik voor de eerste keer eens niet weggeweest omdat ik moe was en bij de familie wou zijn. Dat heeft ook wel eens goed gedaan. Maar vanavond ist terug feeeestjeeeeeeeeeeeee!

( Steven & Jesse )

C U all later,
Pieter

dinsdag 26 augustus 2008

The First "Did You Know?"


Howdie!

Hier is mijn eerste wist-je-datjes post!
Wist je dat:

- je hier statiegeld krijgt (10 dollarcent) op blikjes en dat er zwervers zijn in de grote steden die in de vuilbakken snuffelen om zo wat geld te verdienen.
- ik hier al de helft van het cheerleaderteam heb leren kennen en het schooljaar nog niet eens begonnen is.
- vrouwelijke ' lifeguards ' hier net zoals in Baywatch ronddoberen op surfplanken in de zee en dezelfde rode badpakken aanhebben.
- je hier nooit naar een postbus moet zoeken om brieven te posten. Als je het rode klepje van een Amerikaanse postbus naar omhoog zet betekent dat dat er brieven in jouw postbus zitten die je wil posten en dan doet de postbode dat voor jou.
- ik straks voor de eerste keer ga vissen met Steven, de slimme Amerikaan die ik op het trouwfeest heb leren kennen.
- het Amerikaanse slang-woord ' smore ' ( een gesmolten marshmallow op een chocoladekoekje ) komt van ' some more ' because you always want some more! ( danku Birgitt voor deze)
- mijn hondje Sacha hier tien keer lelijker is dan mijne Louis in Belgie
- ik hier al veel dikke mensen heb gezien maar ook al heel veel enorm sportieve mensen
- ik hier voor het eerst ' Guitar Hero ' heb gespeeld op de Playstation 2 van mijn kleine broertjes en dat dat een zalig spel is!
- een brief naar Belgie voor mij 90 dollarcent kost en ik dat niet veel vind
- je hier voor elk genre muziek minstens 5 radiozenders hebt en dat dat de hemel is
- ik ben uitgenodigd door een leuk koppel om in september naar een concert van Sigur Ros te gaan kijken in Detroit en dat ik dat zeker ga doen
- hier precies minder mensen voor Barack Obama zijn dan ik gedacht had
- er precies toch ook niet veel mensen achter John Mccain staan
- ik daaruit besluit dat ze toch niet echt veel met politiek bezig zijn
- ik nu ga afsluiten
- ik jullie allemaal mis!

X
Pieter

The AT&T Party @ Saw Mill City

"At every party there are two kinds of people -- those who want to go home and those who don't. The trouble is, they are usually married to each other.” - Ann Landers

Hey,

Zoals altijd zit ik weer achter op schema maar da's niet erg. De zondag na de race in Flint zijn we doorgereden naar Port Huron voor een triathlon waar Brandon aan deelnam. Port Huron is dat zalige kuststadje waar ik het al eerder heb over gehad. We hadden, zoals elke dag hier tot nu toe, weer supergoed weer ( zonnig, geen wolkje aan de lucht en 25 graden elke dag -> hier in het koude Michigan is dat een sprookje ).


Na de triathlon zijn we doorgereden naar Saw Mill City. Saw Mill City was een themapark voor eerder jongere kinderen maar er was daar een groot feest van Tina's werk dus zijn we er met het hele gezin naartoe gegaan. Ik heb er steengoed gegeten want er was een zalig buffet met een heerlijke ' Taco Salad ' en daarna hebben we een hele hoop attracties gedaan. Het was daar echt leuk, we hebben er minigolf gespeeld, gekart, ...


Na het feestje ben ik 's avonds nog uitgegaan naar een ander verjaardagsfeest van Katie, een van de cheerleaders en dat was zaaaaaaaaaaaalig. Ze deed een bomfire ( dat is hier de gewoonte, keiveel vrienden uitnodigen en in de tuin een vuurke stoken -> iedereen heeft hier een vuurput en ge moogt hier zoveel vuur maken als ge wilt) en er was veel taart, veel volk en veel vuurwerk. Die Amerikanen zijn echt kei open en ze stelden mij superveel vragen over hoe het leven is in Europa en van die dingen. Ik heb daar voor het eerst 'smores' gegeten. Dat zijn marshmallows die je na het vuur op een chocoladekoekje moet pletten en dan opeet. Keilekker, ik ga dat invoeren in Belgie!

Voila, dat was de rest van mijn weekend. Straks ga ik vissen met Steven, de gecultiveerde Amerikaan waar ik het al eerder over heb gehad en straks is er weer een verjaardagsfeestje, joepie!

Bij deze ga ik ook met een nieuwe 'rubriek' beginnen, namelijk de wist je datjes. Je komt hier immers elke dag voor verrassingen te staan. Zie volgende!

X,
Pieter

maandag 25 augustus 2008

The Crim, Festival Of Races

" It is a rough road that leads to the heights of greatness. " - Seneca


Hey,

Vrijdagavond na het befaamde diner at Lucky's zijn we doorgereden naar Flint, Michigan en hebben we daar de nacht doorgebracht in een motel. Brandon ging immers samen met zijn papa de dag erop deelnemen aan ' The Crim '. The Crim is een van de grootste races in Amerika, een evenement waarin verschillende afstanden worden gelopen door de stad Flint. Je kon meedoen aan de marathon, aan de 10 kilometer run, de 5 kilometer run, enz..

Niet te geloven hoeveel volk daar aanwezig was. Gewoon al het aantal deelnemers was overweldigend, het waren er meer dan 20000. Tel daar dan nog eens meer dan dubbel zoveel toeschouwers bij en je kan je voorstellen dat het er zwart zag van het volk. Het zag er ook soms letterlijk zwart van het volk want er waren een pak Kenianen en Ethiopiers die meededen aan de race. Het waren uiteindelijk ook drie Kenianen die met de medailles gingen lopen. Het was een supergrappige race, sommige mensen liepen 10 kilometer in batmanpakken, met vlaggen op hun rug en er was zelfs een man die heel het jaar had getraind om al dribbelend met DRIE basketballen de hele race uit te lopen. Het is hem ook gelukt!

Brandon liep een goede tijd en zijn papa die meedeed aan het snelwandelen was een van de eersten in zijn leeftijdscategorie ( hij is ongeveer 65 jaar schat ik ). Het is een familie van sporters en dat vind ik superleuk!
Daarna zijn we eventjes naar huis gegaan om wat spullen te pakken en zijn we opnieuw de baan op gegaan, nu op weg naar Port Huron voor de tweede keer. Brandon liep de dag erna ( zondag ) een triathlon en we zijn in de trailer van Grandma Spike ( een heel vriendelijke oma die ze Spike noemen omdat ze haar haar altijd rechtzet met gel ) blijven slapen. De dag erna moesten we vroeg uit de veren. In de voormiddag liep Brandon de triathlon. Hier was hij echter een van de traagsten, ik denk dat hij nog moe was van de dag ervoor. 't Is wel leuk om eens allemaal supersportieve Amerikanen te zien. Het leuke was dat er voor iedereen werd gesupporterd, iedereen klapt en schreeuwt voor iedereen. Er waren veel zwaarlijvige mensen die ook meededen en puur op karakter en door de aanmoedigingen van de toeschouwers over de streep geraakten en dat was mooi om naar te kijken.

Na de triathlon zijn we naar Saw Mill City geweest, een soort themapark maar zonder rollercoasters, alle ja met van die kleine attracties. We waren daar omwille van een feest van AT&T, het telecombedrijf waar mijn gastmama werkt. Daarover vertel ik later meer.

Groetjes,
Pieter

BTW : Er staan nieuwe foto's op de site van The Crim en Flint, klik linksboven!

Lucky's Steak House

" My favorite animal is steak. " -Fran Lebowitz


Hey,

Aan de titel te zien zal dit stukje over Lucky's Steak House gaan. LSH is een restaurant waar we vrijdagavond zijn gaan eten, echt de zaligste plek ooit qua eten hier. Ik heb besloten om er een heel stukje aan te wijden want 't was een opmerkelijke bedoening.

We kwamen binnen en moesten een aantal minuutjes wachten voor we een tafel kregen omdat het restaurant bomvol zat maar het was allemaal de moeite waard. Ze kwamen onze bestelling opnemen en ik koos een zalig slaatje met Italian Dressing als voorgerecht ( Dat slaatje op zich kon al een hoofdgerecht zijn) en ik bestelde " Prime Rib ( soort steak) and BBQ Ribs ". Ik zat al te popelen om aan die steak te beginnen want hier eten de mensen veel meer kip dan steak en we hadden tot nu toe nog geen steak gegeten.

Het grappige was, die dienster kwam dus afgelopen met een gigantisch bord met een steak op die misschien 3-4 keer zo dik en zo groot was als een steak in Belgie. Ik speelde eventjes met de gedachte dat wij daar allemaal ons stuk moesten van afsnijden ( Brandon en zijn grootouders die meewaren hadden ook steak gekozen) omdat ik me niet kon voorstellen dat iemand dat ooit op zijn eigen kon opeten ( er lag ook nog een gans stuk rib op dat bord) maar ineens zet die dat dus vlak voor mijn neus neer en zegt ' Have a nice meal! '. Ik moest effe slikken want zoveel vlees had ik nog nooit tesamen gezien op 1 bord in mijn leven en ik begon dus aan mijne Prime Rib. Die smaak kon je echt niet vergelijken met een steak in Belgie, zo zaaaalig! Toen ik de helft van het ding op had en al wat ribbetjes had achterovergeslaan kon ik echt niets meer in mijn maag krijgen en dat was zooo spijtig want het was er superlekker. Voor de rest liet ik mijn cola nog eens bijvullen ( Ja, in Amerika vullen ze uw glas nog eens als je het leeg hebt gedronken).

Voila, dat wou ik toch eventjes vermelden. Als je dus ooit op reis gaat naar Amerika, go get some dinner at Lucky's!

X,
Pieter